Er is onderhand heel wat opschudding ontstaan over deze apparaten. Een groot artikel in de PZC en die middag een gesprek in het radio programma van de VPRO: Waar maak je je druk om. En ja, ik maak me hier inderdaad druk over.

Voor degenen die echt overlast ondervinden van katten uit de buurt bestaan uitstekende alternatieven. Inmiddels is me iets aan de hand gedaan wat je het statiegeld kost op een colafles of dergelijke. Haal het etiket er af en vul de fles gedeeltelijk. Draai de dop er stevig op en leg hem ergens in de tuin. De katten zullen er uit de buurt blijven. In een grote tuin moet je dan wel meerdere flessen leggen.

Een andere mogelijkheid is het planten van Afrikaantjes, of andere planten die katten niet lekker vinden ruiken. Ze komen er echt niet in de buurt! Er zijn nog een paar plantensoorten die deze eigenschap hebben, maar zelf ken ik op dat gebied alleen de Afrikaantjes. Mijn grootvader gebruikte ze op plekken waar ze zijn zaaigoed konden verstoren als hegje.

Verder hoor ik van mensen die overlast ondervinden vooral de klacht dat de urine zo vreselijk stinkt. Hier gaat het vermoedelijk om ongecastreerde katers. Eigenaars van katten kan ik alleen maar oproepen om hun dieren te laten helpen. Een kater kan verschrikkelijk stinken, de tranen in je ogen! Een poes die niet gesteriliseerd is krijgt, te veel en te vaak, jongen. Er zijn al te veel katten, de asiels zitten vol. Als je dat heel erg leuk vindt, laat ze dan bijvoorbeeld één keer een nestje krijgen en laat ze daarna steriliseren.

De mensen die zeggen overlast te ondervinden en dan maar vinden dat katten niet vrij buiten mogen lopen zijn in mijn ogen gewoon kattenhaters. Je kunt die beesten toch niet zomaar levenslange gevangenisstraf voorschrijven? Ieder dier, ook een kat, heeft recht op een leven waarin het zich normaal kan ontwikkelen en gedragen. Dat kan niet als ze niet naar buiten mogen! Levenslange opsluiting kan en mag geen optie zijn.

Maar ja, daarin verschil ik van een aantal andere mensen. Ik vind dat dieren rechten zouden moeten hebben. In de huidige maatschappij en in de huidige wetgeving mankeert daar vaak heel veel aan.

Op het moment zit Elmo bij ons, om op te knappen. Het trillen is minder aan het worden. In het begin hield dat helemaal niet op, ook niet in haar slaap. Het leek ook of zij vreselijke jeuk had, zij zat zich steeds maar te likken. Dat is nu bijna over, maar wel na een volle week!

Wat nog wel erg is, en maar de vraag of zich dat herstelt, zij gebruikt de kattenbak niet meer. Zij doet haar behoefte waar zij zit of ligt en bevuilt haar eigen mand of kleedje. In de beschrijving van de fabrikant worden gedrags- en voedingsstoornissen genoemd. Deze zouden bij een dier dat niet weg kan lopen omdat dit in zijn eigen huis gebeurt wel eens blijvend kunnen zijn.

Ook eet ze geen brokjes meer, terwijl ze dat altijd gedaan heeft. Ze is heel erg kieskeurig geworden. Ze was ook mager geworden, dus ze moet eten. Aan de ene kant moet je een dier niet zodanig verwennen dat het de normale kost laat staan, aan de andere kant heeft dit diertje heel hard alles nodig wat ze kan eten. Op dit moment krijgt ze dan ook maar lekkere hapjes, die ze wel aanneemt.

EEN WEEK LATER:

Het gaat weer bijna helemaal goed met Elmo, mede dankzij haar homeopathische medicijnen. Af en toe trilt ze nog wat, maar ze gaat weer op de bak, eet haar brokjes en haar gedrag is verder ook weer normaal te noemen. Binnenkort zou ze weer naar huis kunnen, maar dan moet dat apparaat wel weg zijn. Als ze daar nogmaals aan zou worden bloot gesteld kunnen we bijna zeker zijn dat dit niet meer te herstellen zal zijn!

Beste mensen met een kattenverjager in de tuin: We proberen inderdaad een verbod op dergelijke apparaten, in elk geval in de bebouwde kom, te bewerkstelligen. Tot die tijd, heb voldoende medegevoel voor je buren en hun huisdieren, en haal dergelijke apparaten uit je zelf weg. Hiervoor onze welgemeende dank! Het is ook nog lang niet zeker dat dit niet gevaarlijk zou zijn voor kleine kinderen en mensen met een buitengewoon gehoor.

Lia